Mijn verhaal: acceptatie en zelfliefde

 


Ik ben moeder (1963) van 2 lieve volwassen zoons, 24 en 22 jaar oud. De oudste is in 2020 afgestudeerd, de jongste rondt zijn studie dit schooljaar af. Ik ben een hoogsensitieve HSS (high sensation seeker). Ik houd van rust maar ook van uitdaging, vernieuwing, inspiratie en vooral verbinding met gelijkgestemden. Ik ontdekte relatief laat (midden 40) dat ik een HSP'er ben. Het verklaarde veel maar niet alles, zo bleek later. Het duurde behoorlijk wat jaren voordat ik blij en dankbaar was voor deze bijzondere eigenschap.  Door 'schade en schande' ontdekte ik dat dit gebeurt zodra je jezelf volledig accepteert en liefhebt. 


Aanpassen
Hoe zag mijn leven eruit voordat ik wist dat ik hoogsensititief ben? Ik paste me aan. Ik wilde niemand tot last zijn. Ik deed mijn uiterste best om gewaardeerd en lief gevonden te worden. Ik was onbewust voortdurend mijn omgeving aan het scannen. Hoe is zijn of haar stemming? Kan ik dit wel zeggen? Hoe zal de ander reageren? 


Mezelf bewijzen
Ik was een volgzaam kind en deed mijn best op school, slaagde met hoge punten. Na de middelbare school volgde ik een dagopleiding directie-secretaresse. Ik had geen idee waar mijn hart sneller van ging kloppen. Mijn 1e baan als secretaresse liep uit op een grote teleurstelling vanwege een zeer onaangename werksfeer. Ik begreep niet waarom mij dit zo raakte. Ook op talrijke latere werkplekken deed ik veelvuldig zulke ervaringen op. In het begin was het oké, soms zelfs leuk maar bijna altijd een kwestie van volhouden. Het voelde als overleven. Zo kon een baan toch niet bedoeld zijn?


Weten en voelen
Uiteindelijk begon er iets in mij te knagen. Het werd steeds erger. Ik vroeg me af wat er mis was met mij. Ik had alles: een gezin, woonde in een mooi huis, ging meerdere keren per jaar op vakantie. Een gevoel van niet begrepen worden, me anders voelen droeg ik al mijn hele leven met me mee. Het heeft jaren geduurd (ik was midden 40 toen ik hoorde over hoogsensitiviteit) voordat ik begreep waar dit vandaan kwam met de nadruk op begrijpen. Weten en voelen lagen ver uit elkaar. Begrijpen, weten, kennis. Dat was mijn hoofd. Ondanks de inzichten en bewustwording was ik niet in staat mezelf volledig te accepteren. In mijn hoofd ja, maar niet vanuit mijn hart.


Loslaten
Nadat de ene heftige gebeurtenis de andere opvolgde (scheiding, overlijden ouders, werkeloos, geen eigen woonplek, depressief) restte mij niks anders dan mijn weggestopte angsten en onverwerkte verdriet in de ogen te zien. Door de pijn heen. Het was een ingrijpend proces. Transformeren gaat stapje voor stapje. Ik had het niet aangekund om dit proces in één keer te doorlopen. 


Zelfliefde en acceptatie
Gebrek aan eigenwaarde en zelfliefde leidden tot afwijzingsgevoeligheid, tot vechten tegen mijn gevoeligheid, tot nog meer afwijzing en uiteindelijk tot ziekte, zowel fysiek als mentaal. Ik leerde de pijn van het niet gezien worden los te laten en mezelf te geven wat ik tevergeefs buiten mezelf zocht: liefde. 


 

 



 




  

 

 






Intuïtief HSP  coach   
Carla  Muisers
E-mailen
Bellen
Info
Instagram